Bir nefes...
Başımı çevirsem göreceğim belki
Karanlığın içinden uzanan elleriyle,
Nefes nefes benim olan geceyi.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




'Karanlığın içinden uzanan elleriyle,
Nefes nefes benim olan geceyi. '......çok nefis bir anlatım......hele nefes nefes benim olan geceyi...geceyle kendini eşleştirme...geceyi böyle yaşamak...ne güzel!..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta