Dağları dumanlı, yolları ıssız,
İşte benim köyüm, o Demirören!
Gözeler kurudu, dağları yalnız,
Kurda kuşa kalmış, vay Demirören!
Yatakta yayılan malı kalmayan,
Komşuluk kalmayan, hane kalmayan,
Yetim bırakılan, sahibi olmayan
Bir köy varmış, işte o Demirören...
Tandırları tutmuyor, lavaş yok artık,
Gitti ana baba, büyük yok artık!
O eski muhabbet, neşe yok artık,
Neyine geleyim de Demirören?
Hayaloğlu, işte bu senin köyün,
O eski günlerden, maziden övün...
İte, çakala peşkeş çekilmiş köyün,
İşgal altında bil, bil Demirören!
— Recep Hayal (Hayaloğlu)
Kayıt Tarihi : 8.05.2018 15:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!