Ne Necip Fazıl'ın söylediği ne de sizin bildiğiniz gibi acınası değildir kaldırımlar. Sevdanın çilesini ektiğim yol kenarlarında büyüyen papatyaları soğuk nefesiyle soldurandır kaldırımlar... Gözlerime acının yükü yüklendiğinde ilk damlayı döktürendir kaldırımlar... Ay ışığını çalıp ta sokak lambalarına hapsedendir kaldırımlar... Rahmetin damlalarını topraktan sakınandır... Bir gelinin endişesinde titreyen mutluluk hayallerini gecenin karanlığında boğandır... Ah şu kaldırımlar, çakıl taşlarının seslerini saklayan benliğinde bir de hüzünün deminde buğulu gözlerin takibinden sıyrılıp sinsice işler çevirir ya, hayallerin bir ana döküldüğü zamanda hepsini karıştırıp yoğurur ya...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta