Tenini üşütür her iklim rüzgârı
Kırılır kanadı göçmen kuşlarının
Su içilmez kanatmadan avucundan
Devrilir üstüne her akşam gölgeler
Gün gelir benim gibi seversen eğer.....
Çiçekleri solar güz bahçelerinin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




helal olsun.....helal....saygılar
Koca bir yürek, büyük bir sevda.
Sevgiyi, insanın DNA' sına işlemiş Mevla.
Harika bir şiirdi...tam puan veriyorum
Selam ve saygıyla
Ümran Tokmak
Ne güzel anlatmışsınız hakikatli sevmeyi....Saygı ve dua ile..........Abdulvaha Yıldız
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta