Kalabalıklar içinde hiç yalnız kaldın mı ben hep
yalnızdım
Her yolu denedim yalnızlıktan kurtulabilmek için
herkesin benden uzaklaştığını gördüm
Herkesin benden uzaklaştığını gördüğümde onların
hala yaşayan birer ölü olduklarını fark ettim
Onların ölü olduklarının aslında yıllardır farkındaydım
dirilmeleri için elimden geleni yapmıştım fakat dirilen
olmadı onlar beni yaşarken kabir e soktular sonra da
karşıma geçip güldüler ne oldu buna delirmiş olmalı
dediler benden daha da uzaklaştılar
Yalnızlığımdan kurtulayım derken daha da yalnızlaştığımı
gördüm ve yalnızlığı kendime dost edindim benim dostum
yalnızlığımdır
İlyas Ateş
Kayıt Tarihi : 1.2.2026 08:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!