Sıralanır bir bir boşu boşunalar.
Zaman mekân her durumda acılar.
Doymak bilmeyen hırs, inat, tutku.
İnsan en büyük mertebeyle doğdu.
Hızlı adımlarla ansızın beni buldu.
Gece inatla yerini aldı akşamın.
Kırılana kadar kırılgandı yüreğim.
Kırılınca batar, keser, önce beni.
Keskin olmasını hiç istemezdim.
Her soluk alışımda acıtır üzgünüm.
Eriyor maalesef tutkuya hasretim.
Dökülmüş duran yine benim.
Kenan Gezici 15/04/2025
Kayıt Tarihi : 17.4.2025 04:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!