Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Hiç gördünüz mü babanızın
Ölüş çizgisinin yükselişini;
Tanık oldunuz mu an be an yitme seyrine
Ve umut nasıl bir armağandır ki insana,
O yitişi yaşarken
Hala beklediniz mi
Yaşayacak diye;
Hiç görmedim..Göremedim..Ölümle yaşamın arasındaki o en acı çizgide görmek ister miydim ?Onuda bilmiyorum..Ben çok duygulandım ve beğendim şiiri..Nur içinde yatsınlar.
Sevgiyle
ölüm rahmettir
rahmet toprak
toprak yeniden doğmak
yeniden doğuşlarda sende katılırsın BABACIĞINA.
dedem hiç bir zaman çocuksu olmadı sadece küçük bir iltahap geldi o dev gibi beyine yerleşti ama bence o zaman bile bilinçliydi ama sadece belli edemiyordu bizimde kilitlendiğimiz zamanlarda olduğu gibi..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta