Anası büyütür, el alır gider.
Çiçeği burnunda gül, benim anam.
Bir garip yolcudur, nereye gider?
Yolun açık olsun var, benim anam.
On sekiz yaşında ana olmuştu.
Evin içi o gün, neşe dolmuştu.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
ben annemi hiç tanımadım,yaaaaaaaaaaaa kutlarım şair,hüzünlendim çok
sevgiyle kalın e mi
çok güzel yürekten kutlarım tam puan
ANAM'ı 1984 yılında kaybettim. Ne zaman başım dara düşsse, O nun sıcacık sevgisini özlemle anımsarım. Ne zaman içim acısa ya da bir yerlerim ağrısa,' Ah ! ANAM' der onu ararım. Kim anasını aramaz ki !
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta