Benim Adım Kırlangıç Şiiri - Reşat Öztoprak

Benim adım kırlangıç
Ve çiçeğim mor menekşedir.
Bilmem gül ile ahengi,
Ahengim gök rengindedir.

Yorulup düşsem de fırtınalardan,
Menzilim hep o dingin sestedir.
Umut devşiririm beyaz akşamlardan,
Ömrüm bu esmer hevestedir.

Dokunmayı bilmem dikenli mecralara,
Aşk dedin mi dikensizdir yollar.
Benim adım esmer kırlangıç
İlgime tayin olmaz isimsiz sevdalar.

Zaman akıp gider sinsi bir nehir gibi,
Kanatlarımın altında üşür zamanlar.
Yıkıp geçse de bu hırçın şehir beni,
Beni ancak o sonsuz gökyüzü anlar.

Mısralarda titrer kanatlarım
Ve gök mavisince uçmalarım...
Yangınlar düşer serçelerden,
Güllerin dikenlerinde kanar kanatlarım.

Gecenin siyah aydınlığında sustum,
Yıldız tozuna karışır vedalarım.
Ben göğün o en hüzünlü ufkuyum,
Sessizce göçer gider feryatlarım...

Benim adım kırlangıç