Adını duymak acı veriyor,
Cümle içinde kullanmalarına bile izin vermiyorum.
Bakma böyle yaptığıma;
Oysa yolda yürürken sayısız kere adını sayıklayan benim...
Gece yatmadan önce "bugünüde sensiz bitirdim" diyen benim...
Sabah uyandığımda "bugünde sensiz geçecek" diyen benim...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta