Dün akşam bir cenaze kalktı
Gidiyordu kalbinde hicranla mynetten
Kimselerde yoktu ya cenaze namazında
Hiç sevenide yokmuş gerçekten
Yoktu tek bir tanıdık mezarı başında
Meğerse çok garipmiş gerçekten
Garipler mezarlığına defnettiler sessizce
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta