Beni Uyandır Şiiri - Melik Tunal

Beni günahsız sandılar, oysa
İlk günahı işleyen bendim.
Gözlerini yerden ayıramayan insanları,
Uzaklara dalmanın ne olduğunu, yeni bugün anladım.
Denilen her şeye sorgusuz bir şekilde inanmayı,
Ellerimde tuttuğum mahçubiyetle
Bir ömür kapısında yattım.
Sana, ona garip gelmeyen bu dünya,
Her düşündüğümde bu kadar gerçek olamaz;
İçinde yaşadığımız evrenin bir kopyasından olma...
Düşünmemeliydim Ağaçtan nasıl ne şekilde düştüğünü,
Suyun üç halini...
Neden devirler birbirini tekrarlıyor?
Herkes neden birbiri gibi giyiniyor?
Birbirimizden rolleri ne için çalıyoruz?
Doğmadan beni neden alıp kendilerine benzetiyorlar?
Neden savaşımız bu dünyayı anlamak üzerine değil?
Ölüm yoksa milyonlarca defa başınıza mı geldi?
Ben daha ölmedim, yol gösterin!
Renkler ne için bu kadar önemli?
Sorularıma engel oldular birbirinin aynısı olan mahlukatlar...
Ne olursun uyandır beni, gerçek olan rüyalar!