Beni şu an ne mutlu eder?

Manyaklık değil mi işte…
Sırt üstü uzandım yatağa
Çıkasım yok, keyfim yerinde…
Uzun uzun düşündüm, taşındım…
Aşındım !

Sordum kendime:
Herşeyin mümkün olduğu bir hayal dünyasında
Ne duysam sevinirim?

Para…
Çok para…
Katır yüküyle para…

Olmuyor…

Oteller…
Rezidanslar…
Gökdelenler…

Olmuyor…

Kadın…
Çok güzel kadın…
Dünya güzeli kadın…

Olmuyor…

Üç çocuk…
Beş çocuk…
Üç yüz beş çocuk…

Olmuyor…

Makam…
Üst makam…
En üst makam…

Olmuyor…

Zırhlı araçlar…
Çakarlı araçlar…
Korumalar…

Olmuyor…

İçim geçmedi benim.
İtirazım yok…
Hepsi de kulağa hoş geliyor
Ama
Hiç biri yüreğimi hoplatmıyor…

Detaylara, kendimi iknaya daldım…
Lüks bir villada…
Bir deniz kenarında…
Üfül üfül esen bir arabada…

Hayır…

Mavi göz…
Yeşil göz…
Elâ göz…
Ay parçası…
Bal dudak…
Şeker dudak…

Hayır…

Yeme, içme…
Gezme, tozma…
Hunharca eğlenme…

Hayır…

Müjdeli bir haber…
Yada sevdiklerimle beraber
Eh işte…
Ama tam olmuyor yine de…

Maalesef…

Sıradan
Cıvık cıvık
Kavramların içinin boşaltıldığı
Herşeyin alelâdeleştiği
Kabullenildiği bir dünyada
O kadar kırılmışım
O kadar yorulmuşum ki…

Bir değişimin gerekliliği…
Savaşların bitmesi…
Gelir dağılımı adaletsizliğinin,
Kanın, gözyaşının,
Ayrımcılığın, kayırmacılığın, liyakatsizliğin,
Açlığın, susuzluğun kökünün kesilmesi…
Çocukların, kadınların,
İşçinin, emekçinin, emeklinin neşesi…
İnsanların doğduğu yerde doyması…
Doğu-batı, sağ-sol kaynaşması…
Temiz, özgür, şeffaf, namuslu bir hayat…

Yüzüm güldü epey…
Sağa dön Allah, sola dön Allah
Yine olmadı…

Biraz sustum
Nefesime odaklandım…

Epey zaman geçti…
İçimden su gibi akan bir ses bana şöyle dedi:
“ Şu tavan yarılsın !
Sen sonsuz olmazsan mutlu olamazsın ! ”