ey pencerem,bu sabah beni sen aç!
zebercet rengine bürünmüş,
dünyanı göreyim..
ellerini uzatabilirsen,
tozlanmış bir mavi kalır saçlarında.
örgülerine kaçmış bir tutam sevda,
zebercet rengindeki yaşamın kıyısında
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta