Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hem damar üşür hem can közlü buz olur her gün,
Bir sen bir de ben varken gonca gül yağar her gün.
Bundan sonra bendesin sanma ki can halisin,
Sen de ben olup sonra beni öldürmelisin.
doğmak için ölüm gerekse en güzel ölüm sana doğmak için olandır....
Bir su gibi içiliyor bu dizeler. Bir çırpıda çıkıyor ağızdan. Hem gönle hem dile hitap. Zor olan başarılmış. Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta