Bugün eylül gibiyim, kalmadı neşem.
Hangi; bırakılan iz buna sebep, bilmiyorum.
Duyan olur mu sesimi yastığıma ağlasam.
Gülmeyi denedim uzun boş koridorlarda.
Olmuyor tebessümler bile kalmaz aynada.
İnsan vardı akıp giden, ben miyim aynalarda.
Eriyorum yavaş yavaş su gibi akmaktayım.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta