Acıdan Kağıt kalem yaptım
Mürekkebi gözyaşımla doldurdum. .
Sana söylemek okadar ağır geldiki
Derdimi ne dağlar anladı
Ne feryadlar bir anne'nin gözlerinden
Bakıyordum dunya'ya okadar zalim değildi
Şu kahrolası şehrimiz eskidenmiydi onlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta