Beni Çevreleyen Kahpe Karanlık

Çok takıldın ardıma, bezdirdin beni
Kör olası felek, dokunma bana
Sol yanım sızlıyor, içim kanıyor
Sen her baharımı döndürdün borana

​Gül, güneş dünyama dolsun
istedim
Sen sel oldun, söktün gonca gülümü
Her anım güneşe dönsün istedim
Bana reva gördün kahrı, zulümü

​Ötelerden esen o hoyrat rüzgâr
Hep uzak dağlara savurdu beni
Göğsüme yaslanıp vurdun hançeri
Çaresiz anımda mahvettin beni

​Beni çevreleyen kahpe karanlık
Ateşe büründün, kavurdun beni
Yetmez mi bu kadar dert ile çile?
Acıyla doldurdun, kul ettin beni

​Yıktın tüm yaşamı, yaktın dünyamı
Bil ki ey hayat, affetmem seni
Artık bundan böyle sana dost olmam
Gözyaşım sel oldu, sen yıktın beni

​Mehmet Çobanoğlu
18.03.2025
İstanbul