Kalbimi ''Aşk'a'' adadım
Ben, bu evrenden
Ruhu aşk çiçeklenmiş gideceğim
İlahlaştırılan her şeye
Hz. İbrahim'in baltasını taşıyorum
Nefsimi arayıp tarıyorum
Canı çerçeveyi indirdim
Eti kemiği geçtim
Kanatlarım var benim
Arada bir
Ahirete tatile giderim
Dünyadan dinlenmiş dönerim
Gönlüm
Salkım salkım sevgi bağım
Ruhum hasatçım
Aşk şarabımı
Boş kadeh dünyaya doldurur içerim
Ebede kendimden geçerim
Eti kemiği, kanatlarımla göğe astım
Yağmurda yıkanır
Güneşte har durulanırım
Yeryüzündeki gölgem
Yaşama mecburiyetime görevlimdir
Göğe ''Aşk'a'' göçtüm
Aşk gökyüzümdeki kim?
Kirpiklerine resimlerimi dizmiş
Yüzünü güneşle peçelemiş
Bu aşk işbirlikçisi de kim?
Ruhumu keşfetmiş, peşime düşmüş
Yar yüzüme, yeryüzünü terk etmiş
Beni ''Aşk'a adadım
Aşk beni sırra harmanladı
Yıldızlar, aşka kilitli mektuplarım
Aşkın kalbindeki anahtarıma ulaşıp
Işık hızıyla
Sır mektuplarını bir bir açacağım...
Sevgi Gül İlkan
Kayıt Tarihi : 27.04.2026 01:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Aşk kozasında nadide kalmak, her insanın harcı değil! Hele bu çağda!.. Bu çağın çoğu insanı, aşk adı altındaki pislik bir denizde kulaç atıyor onlarcasıyla!.. Aşk'la göğe çekildim!.. Dünya boş kadeh İçine ne doldurup içersen, ona dönüşürsün!.. Sevgi Gül İlkaN




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!