Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
o kadar güzel anlatmısınız ki benlini ve sen oldunu okuyonuslar yetmezdi sizi anlatmaya ama sen gine kendi sıraladın bir dörtlükte saygılarımla
Tebrikler. saygılarımla
Çok gerçekçi,çok akıcı,çok beğendim.On tam puan.
Herkes kendi doğrusundan yola çıkar
Gönül penceresine göre hayata bakar
Hayatta değişmez bir kural var,
Kötüler her zaman, kendi kuyusunu kendi kazar.
Çok doğru dediniz.Tebrikler.
Kim tahmin edebilir,
Yüreğimin ne kadar sevgi alabileceğini…
Kim görebilir,
Gözlerimin ne kadar uzakları görebileceğini…
Kim hissedebilir,
Duygularımın ne kadar sıcak olduğunu…---KİM BİLİR BUNU ANCAK ŞAİRİN YÜREĞİNE SORMAK LAZIM YÜREĞİNİ KUTLUYORUM ÜSTAD SAYGILARIMLA
Kim tahmin edebilir,
Yüreğimin ne kadar sevgi alabileceğini…
Kim görebilir,
Gözlerimin ne kadar uzakları görebileceğini…
Kim hissedebilir,
Duygularımın ne kadar sıcak olduğunu…
Beni anlamak ben olmakla,
Beni yargılamak beni anlamakla başlar.
Beni sen yarattın, seni ben yaşatırım, ey hayat!
Tek varlığımsın sen, bana her zaman el uzat.
Nasıl anlatırım, tanımak istemeyenlere kendimi
Nasıl söyleyebilirim, Gerçek dostum olmayanlara derdimi.
Her insan bir dünyadır, kendi hikayesini yaşar.
Kendi gibi zanneder herkesi, farklı olanlara şaşar.
Doğru zanneder her bildiğini, kabul etmez diğerlerini
Evreni sanki o yarattı, yargılar bütün değerleri.
Herkes kendi doğrusundan yola çıkar
Gönül penceresine göre hayata bakar
Hayatta değişmez bir kural var,
Kötüler her zaman, kendi kuyusunu kendi kazar.
HARİKA OLMUŞ BE KARDEŞİM, MÜKEMMEL ANLATMIŞSINIZ BU YAŞAM DENİLEN RÜYA ALEMİNİ, TAM PUANIMI SAYFANIZA BIRAKIYORUM VE SİZİ CAN- I GÖNÜLDEN KUTLUYORUM, ELLERİNİZE SAĞLIK. SELAM VE SAYGILARIMLA.- Berkay Kur.
Bir yaşam felsefesini dizelere yansıtan betimlemeler ve şiirini ruhu derin bir anlam ifade ediyor dost yürek, kutlarım. Sevgilerimle esen kalın! (10on)
Her insan ister sanırım anlaşılmayı. Bende insanları anlamayı beynindekileri okumayı çok isterdim.
Çok güzeldi tebrikler :)
Harika dizeler yüreğinize sağlık.Tebrikler...
Herkes kendi doğrusundan yola çıkar
Gönül penceresine göre hayata bakar
Hayatta değişmez bir kural var,
Kötüler her zaman, kendi kuyusunu kendi kazar.
harıka dizeleri kutluyorum tam ouanla sevgiler
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta