Özgürlüğün bir silüeti olsaydı,
kırlangıca benzerdi.
Ne gökyüzünü sahiplenir,
ne de kanatlarından vazgeçer.
Oysa biz olmalıydık
Bu şehirde.
Ben değil
Sen değil
Her zaman
Hep
Önceleri başkaydı
Küçücük ellerin vardı
Tutmaya kıyamadığım
Her an sıkı bir yumruk
Sevdası, kavgası uğruna savaşan
Sahi çocukluk neydi?
Hayata umutla bakmak mı?
Herşeye rağmen gülebilmek belkide!
Kimbilir, belki de koşulsuz sevebilmekti
Vedat Koparan
Düet-4-Anlat
Vedat Koparan
hele de bana
yok sen sus güvercinler desin
ülkemin
Beher boydan çocuk çişi emmiş yatakların gün ışığına düşkünlüğüdür dayatılan korku, korkuyu kasıklarında değirmen taşı gibi öğüten tanrının gücünden üstün bir güç tatlısıdır.
Ben şiir yazamam, elim bir Türk zindanında mısralar kadar zincir pası yer çünkü. Ben şiir yazamam ; uykularımı bölük bölük asker potiniyle ezerler sonra.
Anam, avradım...
Sen mi geldin?
İçimde ki
Yüzyıllık hasreti bitirmeye mi geldin?
Hoşgeldin Ömrüme!
Oysa
Saklamıştım cebime kelimeleri
Geldiginde sana verecektim...
Nereden bilirdim ki




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!