Beton bariyerler arasındayız, kalmadı ki huzur.
Bitti sabahı uykuya hasret olan, zannımca esmer gün.
Sevmek en kutsalı çok sevmenin yettiğini sandım.
Yetmediğini dikili gözlerden utanarak öğrendim.
Hükmüm geçmez gelse de uyku direnir aklım.
Delirtircesine uğultuyla hatıralar gelir peşin sıra.
Sıralansa da ölmeye hazırlayan acılar yapmaz ki işin.
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta