İlk ayaklanmayı bende başlattın sen.Ve bir son veremedim içimde bıraktığın karışıklığa.
Hayat mücadeleme engel olmak için yapılmış bir ihtilaldin; Hükmettin bende kalan azınlığına.
En büyük devrimi bir bana yaptın sen.Belkide en büyük darbeydi yokluğun; Geçmedi inan hala sol'umda...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta