Bahar yağmurlarından sonra kokan topraksın sen,
Beni seninle yoğurmuş yaradan, hamurumdasın.
Ilık bir meltem, kutsal bir nefessin sen,
Bana seni üflemiş yaradan, ruhumdasın.
Gülümseyen her yüzde, açan her çiçekte sen,
Güzele bakar seni görürüm, sevabımdasın.
Maddenin kimyasında, eşyanın dokusundasın sen,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Hepimizin derinliğinde böyle biri vardır da...anlatamayız.kısa..öz..harika biranlatım,çok mükemmel çoook...sevgiyle kalınız.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta