Bir şiirin bizim için yazıldığını bilmek ve o şiirin satırları arasında sözlerden daha fazlasını görmek o kadar güzel ve özel ki... O şiirlerin öznesi olduğunuzu bilmek ya da hissetmek sizden başka kimsenin yaşamadığı bir ayrıcalıktır .Ve benliğinizde fırtınalar koparan o gizli sevincinizi de gizli gizli yaşarsınız. Şiirlere yorum bile yapamazsınız yürek atışlarınızı ondan başka kimse duymasın diye.. Bilirsiniz ki zaten bu yazılmayan yorumları sadece o okuyacak ve hissedecektir .
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Çiçek, hediye vermek gibi değildir şiir yazmak bir kişiye...
Maddi değeri yoktur belki... Belki bir kağıt parçasına yazılmıştır ama duygu, mana ve en önemlisi ruh katılmıştır...
Şiir yazan, şiir yazılana ihanet edemez diye düşünüyorum
Güzel konu
Tebrikler
Ve her mısraların satır aralarında çokça anlatılmak istenenler var ,o iki nefes arası,soluklandığımız o boşluklarda neler hissedilir kimbilebilir.
Bazen yazılar gerçekten yetersiz kalıyor.Yazılsa yetmiyor ,yazılmasa onulmaz bir dert yumağı haline geliyor o hisler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta