Yolcu isen menzilini yakın tut
Kibrini öldür de, nefsini uyut.
Gönül bir tarladır, sevgiyi büyüt
Hasat vakti gelen o har bendedir.
Kâh toz olur savrulurum yollarda
Kâh bal olur süzülürüm dillerde.
Arayıp durma hiç başka ellerde
Ezelden ebede o sır bendedir.
Yolum buldum her dem hakka giderim
Kendi kusurumu kendim güderim.
Bir garip aşığım, şükür ederim
Özümde parlayan o kor bendedir
Zalimler oturmuş saltanat kurar
Mazlumun ahı da gökleri sarar.
Herkes bu dünyada bir çıkar arar
Mala tamah etmez o ar bendedir.
Kula kulluk eden yolu şaşırır
Nefsi onu çıkmazlara düşürür.
Aşk ateşi yürekleri pişirir
Zemheri ayında o nar bendedir.
Bir sigara yaktım, efkarım derin
Yeri dolmaz artık, boş kalan yerin.
Güneşi görmedim, her yanım serin
Zemheri ayında o kar bendedir.
Kayıt Tarihi : 10.3.2026 12:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!