Sen Bende Güneşken Şiiri - Can Elif

Sevgilim

Yağmur dedim hüznümü göstermezdi
Tüm acılar dinerdi sesinle.
Gökyüzü dedim güneşin en güzel günışığı olduğu her anda vardın .
Gün batımında bile tekrar doğumun umudu var .
Gece yıldızımsın, Karanlığın en aydınlık tarafı yıldızlar senin elinde heveslerim, umutlarım gelecek anların.
Unuttun mu eskiden mi demeliyim yoksa yakında rüzgarınla geçtiğin anlarımdasın,
Dünyam senin olmadığın yörüngede yok,
Şimdi söylüyorum karlarda bana yağıyor kalbimde bir sıcaklığın sarılması var,
Zemheri ayazında kaldığım anlarda yürüdüğüm saatlerde aklım tutulursa bil ki özleminden memleket yanar sanırdım yanan benmişim,
Anladım ki sen bende güneşken ben sende kırılgan büyümeyen çocuktum.
Anladım ki ben sende ifade edemediğin aşk kulaklarıma fısıldadığın özlemdi.
Bende sen güneşken hayatıma yansımandı bil de bende neleri güzelleştirdiğini bak gör sevgilim .
Sen söyleme ben anlarım bakışlarından ,
Çıktım en yüksek tepeye avazım çıktığı kadar bağırdım elimden kayıp giden anlara mı .
Sevdama sahip çıkamadığıma mı,
Herkese düşmanım hayat benden ne aldıysa telafisini yapamadığım en güzel yaşlarım,
Elimden kayıp giden en güzel anlarım,