Bende Mevsim Güz Şiiri - Hayrettin Demirtaş

‎Yorgun karanlıkların girdabı
‎Hüzünlü bahar bende
‎Yokluğun serkeş, özlemin azap
‎Seni özlediğimi bile söyleyemiyorum
‎Deli gönül dargın bana
‎Senin açtığın bahçenin baharını özlüyor
‎Gülsüz bütün mevsimler kanlı hançer
‎Gonca dudakların varsa mevsim bahar
‎Sen yoksun ya mevsim ben de güz
‎Gözlerin doğunca cemre düşecek
‎Alev alacak gönlüm
‎Soğuk ellerin avuçlarımda ısınacak
‎Sinende bahar çiçeklerini koklayacağım
‎Öksüz bir çocuk gibi sarılacağım  sana
‎Sen varken ben benim
‎Saçların örtecek gözlerimi seni öperken
‎Anılar yoruyor
‎Güzel günler anılarda kalıyor
‎Seni seviyorum çiçekler, güller sensin
‎Ama sen yoksun ya
‎Ne çiçek var, ne gül
‎Ben de mevsim güz.
‎