ANTOLOJİ ESER NO: 410
ESER ADI: BENDE KALMADI
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 18.04.2026 / 11:44
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Ayrılık Koşması / Gönül Yangını
SÖZLER
Daha dün gibiydi elin elimde
Can olup akardın her bir yerimde
Adın hece olur kalır dilimde
Sustu feryatlarım duyan kalmadı
İçimde bir güneş vardı kalmadı
[NAKARAT]
Bak da gör halimi ne hallere düştüm
Bir damla sevdaydı kora dönüştüm
Kendi yangınımda yandım kül oldum
Bir ömür verdim de sende kalmadı
Her şeyi götürdün bende kalmadı
Yüzümde çizgiler gözümde yaşlar
Hangi yana baksam hep soğuk taşlar
Hani bitmez idi o büyük aşklar?
Yeminler bozuldu tadı kalmadı
O eski günlerin adı kalmadı
[OUTRO]
Ruhuma güneş gibi doğardın ya hani...
Şimdi dünyam kapkaranlık.
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 23:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser, bir zamanlar hayatın kaynağı olan bir aşkın, nasıl her şeyi yakıp yıkarak geride sadece küller bıraktığının hikayesidir. Ozan, "Daha dün gibiydi" diyerek başladığı hatırlayışında; yeminlerin bozulmasını, verilen ömrün nasıl karşılıksız kaldığını ve o içteki güneşin nasıl söndüğünü anlatır. Gönülde bir damla neşe, dilde bir kelime derman kalmadığını haykıran sinematik bir veda eseridir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!