Benim hasret çektiğim, kışın ortasında ayaz.
Ve dört nala üzerime koşan uğultulu rüzgâr.
Umudum vardı da neden üzerime yağıyor taş.
Ne sandınız ne zaman yüzümde güller açtı
Herkes kendini haklıyor, birazda ben mi ağlayayım.
Kolaydır biliyorum yaşamayan nereden bilsin.
Gariptir fikri benim hayatımı yaşamayanın.
Ortalık darmadumandı, ondan çıkmadı sesim.
Yoksa bende bilirim yerden yer bitirmeyi.
Öylesine durduysam, bunda nedir günahım.
Saklıdır derinliklerde açmaktan korkarım.
Kesiyor yolumu benzerler tüm herkesler aynı.
Kendine hayrı olmayanın, sarıldığı yalandı.
Kenan Gezici 31 /01/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 31.1.2026 01:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!