Bir sen kaldın içimde,
Hüzünlerimle.
Yapraklar dökülürken, gönlüme
Aşkın kelepçelendi, ellerime
Tutsak oldum, hep gecelerde
Senden kalan resim, ellerimde
Bakıyorum gözlerine
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta