Ey sevgili ne kadar da bencilsin.Hep seni düşüneyim hep seni yaşayayım istiyorsun..
Halbuki düşünecek o kadar çok şey varki..
Yuvasız kuşlar,annesiz çocuklar aç yatan üşüyen insanlar,dünyanın binbir türlü derdi var.
Birtek derdim sen misin onları düşünmem birşeyler yapmam lazım.Onları düşünüp lokmamı zor yutmam lazımken,seni düşünürken boğazım düğümleniyor
Bırak birazda onları düşüneyim söz senide düşünürüm olmazmı? Onlar senden daha öksüz daha yetim, daha düşkün daha çok ihtiyaçları var bana.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta