Yalnız insana has, apaçık bir yalnızlık,
Tek başına ortaklık, kardeşine haksızlık…
Rab’bin hoşlanmadığı, eşyaya doyumsuzluk,
Maneviyat tanımaz, Rab’bine hoşnutsuzluk…
Hem çok şey kaybettiren, yürek üzücü bir şey,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta