Açtığımda ellerimi yakarışla tanrıya;
Gökten inen meleğin müjdesi gibisin! .
Koyu karanlık gecelerimin sessizliğine;
Yüreğimin sesini sunan aşk şiiri gibisin! .
Çare yok gelse de mevsim sonbahara;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bir şiir ancak bu kadar akıcı bir bu kadar yürekten güzel olur yüreğine sağlık sevgili Müzeyyen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta