Bunca yıl, huzuru aradım durdum,
Belki de beklentim, imkânsız düştü.
Sonunda sefalar şirrete düştü,
O sürerken sefasını,ben yoruldum ben yoruldum...
Hep mutluluk istedim,çileyi buldum.
Sabır sabır, umutlar kaldı yarına.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Güzel kardeşim,sen bu genç yaşında yorulursan benim dökülmem lâzım gelmez mi? Anladım sen gönül yorgunluğundan bahsediyorsun...Yorma o güzel gönlünü...Boş ver olacağına varır herşey...senin güzel yüreğin sağolsun...sevgilerimle...Gözlerinden öpüyorum.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta