İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Selam şiir dostları. Şiiri yaşama ve yaşatmanın aslında mekanikleşmiş olan hayatımıza yeniden duygusal bir ton vermek, böylece insan olduğumuzu yeniden hatırlamak anlamına geldiğini düşünüyorum. Bu bağlamda şiir yazana, okuyana, bunlara saygı duyana saygı duyulması gerektiği kanaatindeyim. Bu sebeple Erdal Beyi tebrik ederim. Onun daha güzel şiirlerinin olduğunu biliyorum. Ama bu şiiri pek fazla şiir tadında değil, yani bu şiirdeki şiir sesi biraz zayıf. Ondan daha güzel şiirler okumak isterim. Bu işin sırrı bence şiir sesi ve şiir kulağına sahip olmaktır. Buna dikkat edilirse daha güzel şiirler ortaya çıkacaktır.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta