İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Değerli yorumunuz için teşekkür ederim.
Hakikaten nefsî muhasebenin yüksek olduğu, kendimizi unuttuğumuz şu asırda bize kendimizi hatırlatan ve derin ufuklara hayal penceresiyle süzülmemizi sağlayan kısa fakat beliğ, yalın fakat veciz bir şiir... Ancak maşallah denilir.
Değerli yorumunuz için teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta