Bir gün bende ünlü olacağım.
Bilmeyenler tanıyacak. Unutanlar hatırlayacak. Ama fazla sürmeyecektir ünüm.
Adım minareden çıkacak ses ile son kez anılacak belki. Annem ağlayacak,kız kardeşim bayılacak ama benim haberim olmayacak.
Babamı bilirim ben,bir köşeye çekilecek usul usul gözyaşları dökülecek yanaklarından sakallarına doğru.
Kimseye yansıtmayacak ama üzüntüsünü Anneme kızacak "Kendini harap ettin" diyecek, en büyük harabe onun kalbi iken
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta