Ben toprağım,
Cihanın ilk medeniyetini kurmuşum,
Mezopotamya’dan Asya’ya göçmüşüm, kıskanılan yeşiller içinde burada çoğalmışım.
Asyanın sarı bozkırlarında at koşturup, devletleşmeye gitmişim, büyümüşüm.
Talas savaşının geleceğinde İslâmın rengine kavuşmuşum,
Üç beyi olmaktan çıkıp Söğüt’e gitmişim, Domaniç’i dinleyip sevdalanmışım, güçlenmişim, Osmanlı Beyliğini kurmuşum,
Ondokuzumda Konstantiniyye’yi almışım, adını Istanbul koymuşum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta