Ben toprağım,
Cihanın ilk medeniyetini kurmuşum,
Mezopotamya’dan Asya’ya göçmüşüm, kıskanılan yeşiller içinde burada çoğalmışım.
Asyanın sarı bozkırlarında at koşturup, devletleşmeye gitmişim, büyümüşüm.
Talas savaşının geleceğinde İslâmın rengine kavuşmuşum,
Üç beyi olmaktan çıkıp Söğüt’e gitmişim, Domaniç’i dinleyip sevdalanmışım, güçlenmişim, Osmanlı Beyliğini kurmuşum,
Ondokuzumda Konstantiniyye’yi almışım, adını Istanbul koymuşum.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta