Hiçbir mevsim susuşum kadar
Acımasız kullanmadı neşteri.
İçimde ölen her cümle, Bir mezar kazdı kalbime. Konuşsaydım belki kırılırdım, Sustum... Yavaş yavaş tükendim.
Yüzümde herkesin gördüğü Sıradan bir gülümseme vardı. Oysa geceler, Adımı kanla yazıyordu yalnızlığa. Her sabah biraz daha eksiliyor, Her akşam biraz daha kendime yabancılaşıyordum.
Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Devamını Oku
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta