Hiçbir mevsim susuşum kadar
Acımasız kullanmadı neşteri.
İçimde ölen her cümle, Bir mezar kazdı kalbime. Konuşsaydım belki kırılırdım, Sustum... Yavaş yavaş tükendim.
Yüzümde herkesin gördüğü Sıradan bir gülümseme vardı. Oysa geceler, Adımı kanla yazıyordu yalnızlığa. Her sabah biraz daha eksiliyor, Her akşam biraz daha kendime yabancılaşıyordum.
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta