Taşa yazmadım, yağmur yağar silinir diye,
Kuma yazmadım, dalga vurur götürür diye.
Ağaçlara kazımadım, mevsim döner kurur diye,
Ben senin adını, ömrümün tam ortasına yazdım.
Ne bir hevesin geçici defterine,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kalemin kavi olsun kadife sesli kardeşim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta