Ben Seni;
Gönül pencerem sanıyordum,
Gönül istirahatgahım sanıyordum.
Yürüyüşümüzün ufku belirsiz nihayetinde,
Gönül sarayım sanıyordum…
Ben seni;
Yâdıma düştükçe sükun bulduğum,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta