Ben, içilmiş bir kahvenin, okunmayan yazgısı
Ben, bana gelen yolların, benden giden yolcusu
Ben açılmamış bir gülün, gizli kalmış goncası,
Men bağı kendi içinde deli dolu volkanım…
Yıldızları dökülmüş sabahsız gecelerin,
Saçları ağarmış yeni doğan yavrusu…
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta