Ben Sen O ve Diğeri Şiiri - Erdal Balcı 2

Biri yazarak kelâmın ateşini yüreğinde hisseder;
Biri okur bunu, her cümlenin içinden yeni bir dünya kurar;
Öteki dinler, sesin gölgesinde kendi yankısını duyar;
Bir başkası hem yazar hem okur hem dinler,
Sözün bütün ağırlığını omuzlarında bir ömür taşır durur.
Ama birisi de vardır ki,
Ne yazar,
Ne okur,
Ne de dinler…
En güzel işi;
İlk üçünün canına okur;
Sözü anlamayı yük sayar,
Sükûtu bile kendine dert edinir.
Oysa bilmez:
Sözü küçülten,
Kendini eksiltir.
Kelâmı boğan,
Kendi sesini yitirir.
Ve şiir devam eder,
İnsan eksildikçe değil,
Söz çoğaldıkça büyür…