Ben Şavşat'ı Özledim Şiiri - Vezir Pehlevan

Kardaş kim çıkardı zalim gurbeti
Ben Şavşat'ın dokusunu özledim,
Burnumda tütüyor, sıla hasreti
Ben köyümün kokusunu özledim.

Mansurattan eser, serin havası
Efkâr tepesinin, bitmez sevdası
Yaylada kurulur, pancar sefası
Festivalde horon tepişini özledim.

Töredir Şavşat'ın, ana yasası
Kederde-kıvançta, birdir tasası
Ne hünkârı vardır, ne de paşası
Halkımın dik duruşunu özledim.

Köyümde dost-yaren kardeşlik vardı
Her kes birbirine, yoldaştı, yardı
Büyüklere hürmet, şerefti, ardı
Sevgi, saygı barışını özledim.

Toy-düğün bayram da güreş tutardık
Davul-zurna çalar, halay çekerdik
Maniler söyleyip, nara atardık
Tulum, Kaval ötüşünü özledim.

Serindir köyümün akşam havası
Kurardık balkonda yaren sofrası
Dönerin yanında Rakı sefası
Üç-beş duble atışını özledim.

Peynirli kuymağın bulunmaz eşi
Tavada hoplardı, mafişle pişi
Böreğin yanında lahana turşu
Ben ekmeğin kokusunu özledim.

Köyümün takvası, mollası vardı
Hacısı, hocası, fetbazı vardı
Her ipte oynayan cambazı vardı
Fitne, fesat, delisini özledim.

Şavşat'ın, her yanı, yöresi güzel
Gelenek, görenek töresi güzel
Sahrası, merası deresi güzel
Ben Arsiyan yaylasını özledim.

Dostlar, o günler mazide kaldı
Koşullar bizleri, gurbete saldı
Muhabbet yerini, internet aldı
Ben gençlerin gülüşünü özledim.

Der Vezir, billahi hilafım yoktur
Azını söyledim, dahası çoktur
Şavşat'a tornistan vallahi haktır
Ben Ana-Baba soyumu özledim,
Cennet Yoncalı köyümü özledim...
-------VEZİR PEHLEVAN-------