Zaman durur seni her gördüğümde
Bir düğüm çözülür kördüğümde
Aklımda sadece senin o ismin
Duvarımda asılı durur resmin
Büyüdükçe büyüyor o gözlerin
Silinmez kalbimden derin izlerin
Bakınca dünyam aydınlanır birden
Kurtulur bu canım kederden, kirden
Ben sana mecburum bilemezsin
Gitsen de kalbimden gidemezsin
Adını mıh gibi aklımda tuttum
Seninle ben dünyayı unuttum
Kış günü içimi ısıtıyorsun
Beni benden alıp götürüyorsun
Sözlerin bir şarkı gibi dilimde
Ellerin sımsıcak durur elimde
Geceler uzun ve sensiz çok soğuk
Sesim çıkmaz olur, nefesim boğuk
Ama sen varsın ya hep yanımda
Dolaşırsın benim asil kanımda
Bu aşkın sonu yok, ucu bucağı
Saran beni sevdanın ocağı
Mecburum ben sana her bir nefeste
Hapsoldum seninle bu altın kafeste
Eray Yalçın
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 20:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!