&& BEN ÖZÜMDE DURULDUM.! &&
Yağmurlu bir akşamdı, koparıldım dalımdan
Rüzgarların önünde, yad ellere savruldum
Ayırdılar sebepsiz, bedenimi ruhumdan
Boş hayaller uğruna, kaç kapıya kul oldum.!
Bir türkü yak...
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında
Devamını Oku
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında




Değerli üstadım, Kaleminizden satırlara dökülen duygu ve hüzün yüklü dizeleri okumak ayrı bir güzellikti. Hayat üstadım, insanı eğer büker ve tekrar doğrultur. Gelgitler yaşanır ve zamanla taşlar yerine oturur. İnsan yaşamı içerisinde bir çok badireler atlatır, fırtınalar yaşar ve sonunda durulup özüne döner. Değerli kaleminizden harika bir şiir okudum. Kaleminiz daim olsun. Selamlar ve saygılar
"Özümde duruldum.."
...
Deniz gibi
Göl gibi...
Bir fırtına sonrası
Akıp durulması gibi, havanın
Gençlikten
Olgunluğa geçer gibi insanın..
Özünde olanı bulması gibi...
Şiir gibi...
Tebrikler çokça Mahmut Mücahit Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta