&& BEN ÖZÜMDE DURULDUM.! &&
Yağmurlu bir akşamdı, koparıldım dalımdan
Rüzgarların önünde, yad ellere savruldum
Ayırdılar sebepsiz, bedenimi ruhumdan
Boş hayaller uğruna, kaç kapıya kul oldum.!
*
Öyle zor ki anlatmak, anımsarken mazimi
Kabusların içinde, kaybederdim kendimi
Saymakla hiç biter mi, yediğim darbeleri
Boş gayeler uğruna, can evimden vuruldum.!
*
Bahar olmuş güz olmuş, önemi yok mevsimin
Yol tükendi iz bitti, farkındayım her şeyin
Yüreğimde sızısı, bu zamansız gidişin
Sözün bittiği yerde, ben tükendim yoruldum.!
*
Bu hayatı meğerse, ne çok hayal etmişim
Gönlüm sevinç için de, başım alıp gitmişim
Cennetim'i ararken,Cehennem'e düşmüşüm
Artık çok geç olsa da, ben özümde duruldum.!
Kayıt Tarihi : 22.10.2021 11:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
...
Deniz gibi
Göl gibi...
Bir fırtına sonrası
Akıp durulması gibi, havanın
Gençlikten
Olgunluğa geçer gibi insanın..
Özünde olanı bulması gibi...
Şiir gibi...
Tebrikler çokça Mahmut Mücahit Kardeşim..
TÜM YORUMLAR (2)