Ben Öğretmenim Şiiri - Ramazan Çoban 2

Çölde bir vahayım ben,
Bir neslin çiçeği yeşerir elimde.
Ülkeme refah getirecek umut,
Filizlenir yüreğimin derininde.
Issız dağ başlarında dalgalanır al bayrağım,
Rüzgârla yarışır sesim, dağlara yankı olur adım.
Çocukların gözlerinde ışığım, umuduyum,
Bir tebessümle dünyalar kurarım.
Gönüllere dokunurum sessizce,
Aşıklar gibi çalıp söylerim içten.
Yolum doğruluk, yönüm hak,
Ben öğretmenim, unutma
Ben bir yürek rehberiyim.
Dağlardaki kır çiçeklerini toplarım,
Bir buket yaparım sevgiden.
Yollarına sererim kırmızı halılar,
Her çocuğun düşüne, her kalbin özlemiyle.
Ülkemin bir ucundan ötekine,
Hayaller kurar, dünyalar var ederim.
Bir kelimeyle, bir bakışla, bir umutla,
Geleceği dokurum sessiz ellerimle.
Çöllerde vaha gibiyim,
Etrafımı ihya ederim, diriltirim.
Çünkü ben bir öğretmenim
Bir ülkenin kalbinde atan gizli bir şiirim.