BEN ÖĞRETMENİM
Ateşten su taşıdım zamana,
İklimler ağladı gözlerimden.
Sonsuzluğa saldım köklerimi,
Gelecek uzanan dallarımdan,
Yerin en kurak yerine çiçekler düşürdüm.
Dünya göğün kanatlarında yontarken ıssızlığı,
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Ateşten su taşıdım zamana,
İklimler ağladı gözlerimden.
Sonsuzluğa saldım köklerimi,
Gelecek uzanan dallarımdan,
Yerin en kurak yerine çiçekler düşürdüm.
Dünya göğün kanatlarında yontarken ıssızlığı,
Gün ışıdım karanlığa.
Kentlerim kenetlendi ellerime,
Sevgi taşıdım umut yaşadım.
Pırıltılı nehir yataklarından;
Çiçeklerin sürgününe uzanan suyum.
Gömleğim rüzgarlı tay perçemi,
Ayak izlerim karda.
Şehirden şehire uzanır,
Medeniyetler bana tutunur da;
İnsandan insana akarım.
bir öğretmen böyledir işte...yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta