BEN ÖĞRETMENİM
Ateşten su taşıdım zamana,
İklimler ağladı gözlerimden.
Sonsuzluğa saldım köklerimi,
Gelecek uzanan dallarımdan,
Yerin en kurak yerine çiçekler düşürdüm.
Dünya göğün kanatlarında yontarken ıssızlığı,
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Ateşten su taşıdım zamana,
İklimler ağladı gözlerimden.
Sonsuzluğa saldım köklerimi,
Gelecek uzanan dallarımdan,
Yerin en kurak yerine çiçekler düşürdüm.
Dünya göğün kanatlarında yontarken ıssızlığı,
Gün ışıdım karanlığa.
Kentlerim kenetlendi ellerime,
Sevgi taşıdım umut yaşadım.
Pırıltılı nehir yataklarından;
Çiçeklerin sürgününe uzanan suyum.
Gömleğim rüzgarlı tay perçemi,
Ayak izlerim karda.
Şehirden şehire uzanır,
Medeniyetler bana tutunur da;
İnsandan insana akarım.
bir öğretmen böyledir işte...yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta